هم‌مسیر،هم‌صدا.

نه، اگه هر گروه کانال خودش رو بسازه. وقتی کانال می‌سازی یه کد کوتاه می‌گیره و «ترک» هر کسی رو که روی کد دیگه‌ایه نادیده می‌گیره — پس دو گروه روی یه مودم کافه، دو تا گفت‌وگوی جدا می‌مونن. این کد داخل همون کد دعوتی می‌ره که گوشی مقابل به‌هرحال اسکن می‌کنه، و اون‌قدر کوتاه هست که اگه دوربین دم دست نبود بشه بلند خوندش. اینم بدون: کانال‌ها رو از هم جدا می‌کنه، ولی قفلشون نمی‌کنه. هر کسی کد رو داشته باشه می‌تونه ازش استفاده کنه، پس مثل شماره کانال بهش نگاه کن، نه رمز.

لازم نیست خودت انتخاب کنی. «ترک» فقط یه سؤال می‌پرسه — داری کانال می‌سازی یا وارد یکی می‌شی؟ — و بقیه‌ش رو از روی چیزی که گوشیت می‌بینه تشخیص می‌ده: هات‌اسپاتی که یه گوشی می‌سازه و اون یکی کدش رو اسکن می‌کنه، یا بلوتوث وقتی این ممکن نیست. اگه هر دو روی وای‌فای خونه باشید، از همون‌جا شروع می‌کنه و بعد خودش می‌بَرتتون روی هات‌اسپات یکی از گوشی‌ها، تا وقتی راه افتادید ارتباط قطع نشه. هر دکمه خودش می‌گه از کدوم راه می‌ره، پس هیچ اتفاقی نمی‌افته که صفحه از قبل نگفته باشه. اگه ترجیح می‌دی خودت انتخاب کنی، هنوز هم می‌تونی: تنظیمات ← تنظیمات پیشرفته.

نه. اسکن کد دعوت یعنی همه‌ی کار: دو گوشی با بلوتوث همدیگر را پیدا می‌کنند، خودشان سر میزبان توافق می‌کنند (گوشی‌ای که هات‌اسپات را بهتر نگه می‌دارد، بعد آن‌که شارژ بیشتری دارد)، همان گوشی هات‌اسپات را روشن می‌کند، آن یکی به آن وصل می‌شود و هر دو خودشان وارد ارتباط می‌شوند — لازم نیست کسی تصمیم بگیرد میزبان کیست. اگر اندروید روی گوشی دوم پرسید به شبکه وصل شود یا نه، «اتصال» را بزنید؛ اگر باز هم دو بار وصل نشد، تَرک قدم‌به‌قدم نشان می‌دهد چطور از تنظیمات وای‌فای وصل شوید و نام و رمز شبکه با یک ضربه کپی می‌شود. اتاقی که روی بلوتوث است بعد از همان اسکن اول کد نمی‌خواهد: دو گوشی‌اش خودشان همدیگر را پیدا می‌کنند. اتاق فقط وقتی «وصل» حساب می‌شود که یکی دیگر از اعضا روی همان مسیری که صدا از آن می‌رود به یک چالش امضاشده جواب داده باشد؛ پس روی وای‌فای بودن — حتی همان وای‌فای — به‌تنهایی حساب نیست. اگر اسکنی در کار نباشد، «شروع ارتباط» همان اتصالی را که گوشی دارد امتحان می‌کند، و اگر به کسی نرسید همین را می‌گوید و پیشنهاد می‌دهد گوشی‌ها را دستی به هم وصل کنید.

آره، مگه اینکه خودت نخوای. زیر کد دعوت یه کلید «اجازه دعوت دیگران» هست که از اول روشنه، و همه‌ی گوشی‌های اتاق چکش می‌کنن، نه فقط صفحه. کسی که دعوتش کردی می‌تونه بقیه رو دعوت کنه، ولی اون تازه‌واردها نمی‌تونن این اجازه رو به کس دیگه‌ای بدن. اگه بعداً خواستی برای کسی عوضش کنی، دوباره دعوتش کن. اتاق‌های سه‌نفره و بیشتر اشتراک لازم دارن.

برای حرف زدن، نه. تَرک مستقیم با وای‌فای یا بلوتوث گوشی‌ها رو به هم وصل می‌کنه — نه اینترنت می‌خواد، نه بسته‌ی اینترنت. حساب فقط برای خرید اشتراک قابلیت‌های پولی لازمه؛ حرف زدن با بلوتوث رایگانه و حساب نمی‌خواد.

صدای شما هیچ‌وقت از بین خود گوشی‌ها بیرون نمی‌ره — هیچ سروری، حتی سرور خود ما، اون رو جابه‌جا نمی‌کنه. برنامه هیچ آمار یا تحلیلی از استفاده نمی‌فرسته و لاگ عیب‌یابی‌ش روی گوشی خودت می‌مونه، مگر اینکه خودت بخوای به اشتراکش بذاری. اگه برای خرید اشتراک حساب بسازی، سرور ما ایمیل، اسم، آواتار و اشتراکت رو نگه می‌داره؛ فهرست کاملش توی سیاست حریم خصوصی هست.

نه، برنامه پشت صحنه بیداره. صفحه رو قفل کن یا گوشی رو بذار تو جیب — هنوز وصلی.

تَرک پشت صحنه تلاشش رو می‌کنه و همین که دوباره به دوستتون نزدیک شدید، تماس رو برمی‌گردونه.

آره! یه گوشی هات‌اسپات رو می‌سازه و اون یکی کدش رو با کدخوان خود برنامه می‌خونه — اصلاً لازم نیست از «ترک» بیای بیرون. یا یه پیوند ساده بفرست تا از مرورگر بپرن تو.

آره. دو تا گوشی اندروید مستقیم با بلوتوث به هم وصل می‌شن؛ نه مودم می‌خواد، نه اینترنت، نه حتی سیم‌کارت.

آره. صدا طوری کوچیک می‌شه که شفاف بمونه، و پاک‌کن هوشمند صدای باد و ترافیک و سروصدای اطراف رو قبل از اینکه از گوشی بره بیرون پاک می‌کنه. اگه تیکه‌ای از صدا تو راه گم بشه — که تو هر اتصال بی‌سیمی عادیه — تیکه بعدی یه نسخه یدک ازش همراه داره، پس جای خالی پر می‌شه به‌جای اینکه وسط کلمه بریده بشه. برنامه هم همین‌طور که تو راهید خودش رو با شرایط تنظیم می‌کنه، پس لازم نیست دست به هیچ تنظیمی بزنید.

تقریباً همیشه به این خاطر که وای‌فای هنوز روشنه. گوشی نمی‌تونه همزمان هم وای‌فای وصل باشه هم هات‌اسپات درست بده، پس دیر یا زود یکیشون کوتاه میاد — معمولاً هات‌اسپاتت، درست وسط راه. «ترک» تا جایی که بشه با میزبان کردن گوشی‌ای که هر دو رو با هم نگه می‌داره جلوش رو می‌گیره، و اگه رفتن روی هات‌اسپات باز هم نشد، می‌گه چرا و پیشنهاد می‌ده وای‌فای رو خاموش کنی و دوباره امتحان کنی. خاموش کردن وای‌فای ارتباطت با کسی رو قطع نمی‌کنه: کانال برای کار کردن به وای‌فای احتیاجی نداره.

«ترک» با زبون ساده بهت می‌گه، و راه حلش هم همون‌جاست — چه میکروفون خاموش باشه، چه گوشی به شبکه‌ای وصل نباشه، چه یه برنامه دیگه میکروفون رو گرفته باشه. اول چند بار بی‌سروصدا خودش تلاش می‌کنه، تا یه گیر موقتی که خودش درست می‌شه اصلاً مزاحمت نشه. یه دکمه «مشکلی هست؟» هم توی صفحه کانال هست که دقیقاً نشونت می‌ده کدوم قسمت کار نمی‌کنه.